dinsdag 29 juli 2014

Echo

voor jou
scherp ik de wimpers
bevrijd ik gaten uit de uren

mensen wuiven achter vensters
die het zonlicht tegen gevels ademt

woorden zijn betoverend
omdat ze onervaren zijn, in onschuld baden

stilte weeft de letters aan elkaar,
stuurt de klaagzang van de zwaartekracht naar huis

en ik blijf lachen
in mijn gezichtsveld van papaver

voor mij
blijft blindheid ongemoeid
en tijd krampachtig binnenskamers

los gerafeld licht wordt in sokken bijgehouden
in een kaartenhuis op natte aarde

woorden zijn verzinsels
onlosmakelijk aan werkelijkheid gebonden

zwijgen is een zevenletterwoord
dat verschilt van mond tot mond

je zal pas lachen
wanneer het zandkorrels in de ogen regent

(S.C.)