dinsdag 29 juli 2014

Etc.

wentel, wankel
blijf niet in het zand gewis

dat fluistert blond gelokte heimwee langs de lakens
tot de ochtend in de schedel hakt

de handen wrijven liefde uit de ogen
en de weerzin wuift haast vriendelijk gedag

de stilte heeft bedot
de nacht heeft me verraden
want de droom bleef ongedroomd

de ijskorst is mijn vel
roet en smog zijn mijn gewaden
en de dagen – witte maagden –
zijn de tralie van mijn cel

(S.C.)