dinsdag 29 juli 2014

Ouderlijk

bestaan doe je niet, wezen dan weer wel
zelfs buitensporig

onder meer je zuurstofloze hijgen laat zich voelen
na het ochtendlijk hoereren van de hoop

met jouw pruik op weet ik best je zoon te portretteren
als makkelijk ongemak
en dagelijks ver verleden

je doolt in mijn tekorten
terwijl je zelf bent afgerond

jouw eindpunt legt voortdurend onze afstand in de luren

(S.C.)