donderdag 18 september 2014

Huidkloof

hartslagen stutten een gemeten
dood

verhalen zitten doodziek op de hurken,
zo fataal is de remedie hen geworden

vel herrijst in nieuwe plooien
en de spiegel poogt een lach

zoals het leven
wordt de rimpel lang

dwangmatig golft hij naar een zwakker
licht

tot hij beseft dat tussen huid en tijd
een niet te overbruggen kloof geslagen is

(S.C.)