dinsdag 16 september 2014

J(olig) XIX

Koud-donker zijn je ogen
als ik jou belicht

Verblindend is het zwart
dat over vele jaren stilte valt

Ooit was er een moment
dat zondag in je kamer lag

met honger op de dorpel
en de deur op een oprechte kier

Je ruilde er begeerte om begeerte
zonder delen,
zonder het vernauwen van de dag door tijd

Toch glipte door de mazen van de liefde
een seconde en zo bleek wat eeuwig leek

het eeuwige ontbreken. Trouw

(S.C.)