dinsdag 23 december 2014

Wintersla(a)p

het zijn de klauwen, buien van verdriet -
mijn liefste – die de benen van mijn dagen
gijzelen

de avond oliet zijn geweer:
wat morgen, het zilveren zwijgen of
tijd wachtend op de bus?

met schuurpapieren schreden
nadert stilte met de waanzin in de ogen
zij bevriest mij niet,

ik sneeuw

op het scheermes stormt het wakker

(S.C.)