dinsdag 20 januari 2015

J(olig) XXI

jouw scherven
die ingeblikt en stoffig op mijn schapraai
staan
de gedichte wonden
waarin ooit jouw pus haar bedding vond
en onze nerven
            op drie bladeren verspreid
zijn bloeiende religies
in een lege kerk - ons ja-woord,
gisteren de spierbal van te resten tijd
vandaag wat schubbig eelt
rust zwijgzaam op het puntje van een andere tong

de woorden praten niet,
ze eten,
spelen verse gloed naar binnen
en ze geven hun betekenis een stem

die van de pen
van een nieuwbakken wortelenboer

(S.C.)