donderdag 27 augustus 2015

Oude brief (XI)

het blad voor de mond
vertoonde kreuken, tong en donder
werden woord: verloren

uit de vouwen
klonk een naakte stem
toen: altijd blijft het stil voortaan,
bevroren

met dood en duister
had ik jaren tegen jouw papier geschopt
en herfstweer in het stemgeluid gepropt,
bezworen

en nu regent het bevaren vragen
maar een antwoord - hoe geduldig ook ’t papier
volgt niet meer, meneer

Uw lege handen trekken zich gekneveld aan de oren
liefde al dan niet: een afscheid is geboren

(S.C.)