vrijdag 11 september 2015

V(aneigens) VII

Een welbehagen
zonder deur naar binnen
ben je

Stemgeluid als baksteen,
snoepgoed in verpakking
en één keertje om de nooit klink je,
smaak en oog je

Niets aan jou is klaar
of klaart me op, ik ben het duister
in het duister tastend

Onze pretoogjes echter
brengen wel een voelen aan het licht

dat blijkt weer eens glashelder

(S.C.)