dinsdag 13 oktober 2015

Droomtrog V

Het is zaak te weten
zeker van ’t onzekere te zijn
het randverschijnsel: afgrond
hoe te springen en waarom, wanneer
Tot in den treure is het mes al in de wond
gedraaid. Door wie ben ik vergeten,
dat vraag ook jij je af: wie doodde ik,
de tijd of wij?

Hoe lang zal ons verleden duren,
tot de ochtend, tot voor kort of tot de lippen
toch?

Het antwoord aarzelt niet, het vlucht
en laat ons achter, langzaam
zoals enkel het verval dat kan. Leegte
wil ik tot het doodgaan rekken
zodat enkel tijd me zal verdoen

en niet de liefde die ik dagelijks voor je voel

(S.C.)