woensdag 21 oktober 2015

V(aneigens) VIII

Ik zie jouw schil nog maar
en ik krijg honger
hoe je met je hiel mijn wervels streelt
doet niemand jou ooit na
die indruk maakt jouw afdruk zoetekoek
de wanhoop
het moment te breken
rits je met de ogen dicht
jouw tong schiet alle droogte dood
en zandwoestijnen nachten kleur je rood
wanneer jouw stille palmen mijn gezicht ontvoeren
al die woorden wegen dons
en klinken wolk, door jouw waarachtigheid gestemd
hartstocht het als cyclonen door mijn kleren

(S.C.)