woensdag 25 mei 2016

Getiteld gedicht (VII)

Geen nood dood
Verder
dan een blijk van leven
Kom ik niet

De diepte wordt onstuimig,
vrijt met haar gewicht
Ze likt mijn bitterheid –
Smaakt zoet – en aan het oppervlak
Geeft zij een kus

Ze draagt de horizon
Die wit in het onmeetbaar blikveld
Wegtrekt

Tot ik jouw gezicht er kan door zien

(S.C.)