maandag 26 september 2016

Getiteld gedicht (IX)

De stem heeft me
betreden
tussen twee verwarde oren 

Praat te veel gespleten,
in gedimde taal
Ze heeft geen bloemen bij
wel klamme klank 

Een vuist kan ze niet spellen, 

Lijkkleur, lood
en leegte wel; 

hangjongeren
die ze van haar tongval in
mijn mond doet glijden

Tot medicijnballetten zwetend
aan de lippen staan 

(S.C.)